Op weg naar India bezocht de reislustige Britse journalist James Buckingham (1786-1855) Libanon. Eenmaal in India richtte hij een krant op die zó goed was dat de Britse autoriteiten haar bekroonden met een publicatieverbod en Buckingham het land uit zetten. Terug in Engeland publiceerde hij Travels among the Arab Tribes Inhabiting the Countries East of Syria and Palestine (1825), waaruit de volgende beschrijving van Beiroet komt.
***
Beiroet heeft een onregelmatige vierkante vorm, aan drie kanten ommuurd naar het land maar open naar zee. De muren zijn perfect Turks qua stijl en uitvoering, maar zullen artillerievuur slechts kort weerstaan. De stad is niet meer dan een mijl in omtrek, maar er wordt gedacht dat er wel 7.000 tot 8.000 mensen wonen, waarvan ongeveer de helft christenen, behorend tot de verschillende sekten. De andere helft bestaat uit moslims.
Er is een oud kasteel vlakbij de zee, waarin zich zes kanonnen bevinden. Die vormen de volledige bewapening van de stad. In dit kasteel verblijft het garnizoen. Er is ook een vervallen toren, Burj el-Bahr [“zeeburcht”], gebouwd op een rots in de zee, vlakbij de gemeenschappelijke aanlegplaats. Verder zijn er in de stadsmuren enkele ronde torens van geringe sterkte.
De bazaars, de straten, de woonhuizen en de warenhuizen van deze stad zijn beter gebouwd dan alle andere die ik tot nu toe langs de kust heb gezien. De straten zijn breed genoeg voor alle doeleinden en bieden ook comfort als men geen koets kan gebruiken. Ze zijn allemaal geplaveid met grote stenen. De bazaars zijn goed voorzien van de producten van het land zelf en van Europa, evenals van alle soorten proviand. De woonhuizen zijn hoog, ruim en goed gebouwd. Sommige van de warenhuizen in de buurt van de kust zijn gelijk aan die in soortgelijke de zeehavens van Engeland zelf.
Er zijn drie moskeeën in de stad, alle met binnenplaatsen, fonteinen en minaretten. De laatste van middelmatig van vorm. Er zijn vier christelijke kerken, een van de Grieks-orthodoxen, een tweede van de Grieks-katholieken, een derde van de Syrisch-katholieken en een vierde van de maronieten.
In elke richting zijn overblijfselen te zien van de vroegere pracht van deze plaats toen het nog een Romeinse stad was. Er staan nog drie mooie grijze granieten zuilen, die blijkbaar op oorspronkelijke plaats staan, vlakbij de zuidelijke stadsmuur. Andere zuilen staan her en der over de stad verspreid. Overal waar mensen graven, vinden ze de overblijfselen van oude gebouwen.
Binnen de stad is nog steeds, in de buurt van een van de openbare fonteinen, een mooie sarcofaag te zien, gedeeltelijk gebroken. Op de buitenzijden en uiteinden zijn in hoog reliëf een stierenkop en guirlandes gebeeldhouwd. Op elke hoek staat een ramskop of een hoofd van de Jupiter Ammon van Egypte, buitengewoon goed bewerkt.
***
PS
U hebt begrepen dat ik deze dagen extra blog over Libanon omdat het land, dat al rijk is aan problemen, er een oorlog bij krijgt. Mijn blogjes zullen de situatie daar niet verbeteren, maar u kunt dat wel. Als u wat kunt missen, doneer dan voor de zorg van de vluchtelingen: dit is een project van iemand die ik persoonlijk ken en vertrouw.
Eise Eisinga (4)
Tambora
Filumena
Leest als een militaire verkenning 😉
Deze?
https://en.wikipedia.org/wiki/National_Museum_of_Beirut#/media/File:Ahiram_sarcophag_from_Biblos_XIII-XBC.jpg
Nee, die komt uit Byblos en is ontdekt in de jaren twintig van de vorige eeuw.
Ja, dat viel mij ook op! De schrijfstijl is ook heel kort en bondig, maar dat kan ook de journalistieke achtergrond zijn. Maar de 19e eeuw zit vol met reizigers die spion en ontdekker en journalist tegelijk waren.
De Parel van het Midden-Oosten ‘avant (?) la Lettre’….