De Deltawerken

Oosterscheldekering
De Oosterscheldekering is het geavanceerdste van de Deltawerken

Nog een fijne fietstocht voor als u eens een hele dag hebt: neem de trein naar Middelburg, bewonder de monumentale trap van het raadhuis en het drakengevelsteentje even verderop, fiets verder naar Veere (ik kwam hier destijds iemand tegen die mij herkende van mijn blog), en rijd dan naar het noorden. Net als op de Afsluitdijk kun je de wind beter in de rug hebben, maar het is een fantastische tocht.

Eerst passeer je de dam over het Veerse Gat tussen Walcheren en Noord-Beveland maar al snel ligt de prachtige waterkering van de Oosterschelde voor je. Ik ben een nette, oppassende burger, die echt wel weet hoe lelijk nationalisme is, heus, maar als ik dit zie, voel ik toch een stukje poldertrots. Dat wordt overigens ook bij de grootste chauvinist de kop weer ingedrukt als hij het eiland Schouwen voorbij is en de volgende dam bereikt.

Lees verder “De Deltawerken”

Nehalennia, drie maal

Nehalennia-altaar (© Rijksmuseum van Oudheden)

Op de onlangs vernieuwde afdeling “Nederland in de Romeinse tijd” in het Leidse Rijksmuseum van Oudheden is voor het eerst een bijzonder altaar te zien van Nehalennia, de antieke beschermgodin van de Noordzeevaart. Bijzonder, omdat Nehalennia drie keer is afgebeeld. Het altaar is omstreeks 200 na Chr. door een zekere Marcus Justinius Albus aan de godin gewijd, in 1982 door een amateurarcheoloog in de Oosterschelde opgedoken en onlangs aangekocht door het museum.

Op de meer dan tweehonderd andere bekende Nehalennia-altaren en -fragmenten is de godin alleen afgebeeld, soms zittend en soms staand, met als attributen een mand appelen, een hond en soms een schip. Dat laatste is in lijn met de naam Nehalennia, die volgens de Italiaanse taalkundige Patrizia de Bernardo Stempel in het Keltisch “zij die bij de zee is” betekent. Inderdaad zijn de altaren, die rond Nehalennia’s tempels gestaan moeten hebben, vrijwel allemaal aangetroffen bij de zee, namelijk bij Domburg en in de Oosterschelde bij Colijnsplaat.

Lees verder “Nehalennia, drie maal”

Nehalennia

Nehalennia (Rijksmuseum van Oudheden, Leiden)
Nehalennia (Rijksmuseum van Oudheden, Leiden)

Ik dacht: laat ik er eens een Romeinse godheid tussendoor doen. En welk lid van de bonte club van antieke bovennatuurlijke wezens ligt dan meer voor de hand dan onze eigen Nehalennia?

Lange tijd was ze alleen bekend van enkele in 1647 ontdekte reliëfs uit Domburg, die allemaal bij een brand verloren zijn gegaan, op drie na. Twee daarvan zijn te zien in het Zeeuws Museum en de derde in de Brusselse Koninklijke Musea voor Kunst en Geschiedenis. Van de verloren reliëfs bestaan tekeningen. Daarnaast waren er ooit twee reliëfs in Keulen, maar die overleefden de oorlog niet. Steeds was een vrouw in een lange jurk afgebeeld, meestal gezeten op een troon, met een mand appels op schoot. Soms een hond erbij, vaak een scheepje. Dat was de godin Nehalennia dus. Meer wisten we niet.

Lees verder “Nehalennia”