Alexander de Grote op de Balkan

Het Balkangebergte, niet ver van waar Alexander de Grote de bergen overstak.

Wie zich bezighoudt met de geschiedenis van het oude Griekenland, focust al snel op Athene, waar de meeste bronnen vandaan komen, en op de stadstaten waarmee Athene in de klassieke tijd het meest te maken had: Sparta, Korinthe, Thebe, en in mindere mate ook Milete, Syracuse en Kyrene. Je zou haast over het hoofd zien hoe belangrijk de contacten waren met het noordelijk deel van het Egeïsche Zee-gebied. In het noordwesten lag Macedonië, in het noordoosten woonden de Thraciërs. De halve geschiedenis van het klassieke Athene draait om het beheer van Amfipolis, op de grens van de twee gebieden, waar het scheepshout vandaan kwam.

Goud

Het zuidoosten van het Balkanschiereiland had echter meer te bieden. Wie nu in het Drents Museum gaat kijken naar de expositie over Dacië, ziet het vele goud. Er waren ook goudaders in het huidige Bulgarije, terwijl de bewoners van Amfipolis ook al wisten waar het edelmetaal vandaan moesten halen.

Lees verder “Alexander de Grote op de Balkan”

Pothos

Pothos (Napels)
Pothos (Napels)

Het lelijke beeld hierboven stelt Pothos voor, de verpersoonlijking van het verlangen. Net als Himeros, eveneens een verpersoonlijking van het verlangen, gold hij als zoon van Eros. Het verschil tussen de twee broers was dat Himeros’ verlangen bereikbaar was en dat van Pothos niet. Alleen in een betere, meer volmaakte wereld zou dit verlangen vervuld kunnen worden en daarom werd Pothos geassocieerd met de dood. De bloem die de oude Grieken op graven plachten te leggen, ridderspoor, werd ook pothos genoemd.

Lees verder “Pothos”