In 1187 veroverde Saladin de stad Jeruzalem en sindsdien ging het van kwaad tot erger voor de Kruisvaardersstaten in het Nabije Oosten. Keizer Frederik II wist weliswaar in 1229 het christelijk gezag over Jeruzalem te herstellen, maar in 1244 ging de stad voorgoed verloren. Koning Lodewijk de Heilige was een van de leiders van de Zevende Kruistocht, die probeerde Jeruzalem te heroveren, maar die uitliep op een catastrofe.

In 1250 bevond de koning zich in Akko, waar hij probeerde zijn verslagen leger te herorganiseren. Hij ontving ook een gezantschap van de Maronieten, de christenen uit het Libanongebergte, die zich al een tijdje presenteerden als westerse katholieken in een Grieks-Orthodoxe en islamitische wereld. Dat maakte hen tot geschikte bondgenoten voor de Kruisvaarders en leverde hen westerse bescherming tegen andere groepen in het gebergte.

Koning Lodewijk de Heilige schreef een vriendelijke brief, waarin hij de speciale banden bevestigde en subtiel vroeg om steun: de Maronieten “mochten deel hebben aan alle Franse ondernemingen”. Daartoe moesten ze maar eens een eigen aristocratie ontwikkelen, dat maakte het feodale bestuur wel zo makkelijk. Het mocht niet baten, maar de banden tussen de Fransen en de Maronieten zijn sindsdien traditioneel goed.

***

Lodewijk, koning van Frankrijk, aan de leider van de Maronieten in het Libanongebergte, en aan de Patriarch en aan de bisschoppen van voornoemde natie.

Ons hart was van vreugde vervuld toen we onze geliefde Simân naar ons toe zagen komen, vergezeld van vijfentwintigduizend mannen, die getuigden van uw vriendschappelijke gevoelens en ons prachtige geschenken aanboden. Voorwaar, onze oprechte vriendschap, die we al begonnen te voelen voor de Maronitische natie toen we nog in Cyprus waren, waar de uwen eveneens gevestigd zijn, is vandaag verdubbeld.

We zijn ervan overtuigd dat uw natie, die is gevestigd onder de bescherming van de Heilige Maron, een deel is van de Franse natie, aangezien uw vriendschap voor de Fransen lijkt op de vriendschap die de Fransen hebben voor elkaar.

Daarom is het goed dat u en alle Maronieten dezelfde bescherming genieten die wij de Fransen geven, en is het goed dat u, net als zijzelf, deel mag hebben aan al onze ondernemingen. Het is daarom dat wij er bij u op aandringen, o nobele leider, om alles in het werk te stellen om het Libanese volk gelukkig te maken, en om ervoor te zorgen dat onder de mannen die u het meest waardig acht, edelen worden aangewezen, zoals gebruikelijk is in Frankrijk.

Wat u betreft, heren patriarchen en bisschoppen, geestelijken en gelovigen, en ook wat u betreft, grote heerser, wij hebben met grote vreugde uw voortdurende trouw aan het katholieke geloof gezien en uw eerbied voor het hoofd van de kerk, de opvolger van de heilige Petrus in Rome. Wij sporen u aan onwankelbaar te blijven in dit geloof.

Wij en onze opvolgers op de troon van Frankrijk zeggen u en al uw mensen onze speciale bescherming toe, zoals wij die geven aan de Fransen zelf. Wij zullen alles wat in onze macht ligt doen om bij te dragen aan uw welvaart.

24 mei 1250. 24e van onze regering. Gegeven te Akko.

***

PS

U hebt begrepen dat ik deze dagen extra blog over Libanon omdat het land, dat al rijk is aan problemen, er een oorlog bij krijgt. Mijn blogjes zullen de situatie daar niet verbeteren, maar u kunt dat wel. Als u wat kunt missen, doneer dan voor de zorg van de vluchtelingen: dit is een project van iemand die ik persoonlijk ken en vertrouw.

Het ziet er niet best uit voor Libanon. Als u meer wil weten over dat geteisterde land, lees dan mijn boek. Deze blog kunt u ook volgen via een Whatsapp-kanaal.

Zelfde tijdvak

Lodewijk de Heilige in Karthago
april 8, 2025

Het Alhambra: een hemels paradijs (1)
november 17, 2023

De Europese canon (6-10)
mei 28, 2024