Ik begon mijn reclameblogje van gisteren met de opmerking dat we leven in een wereld waarin we informatie als met een brandspuit in het gezicht gespoten kregen. We raken afgemat, schreef ik, door die aanhoudende stroom van feiten, interpretaties, reclame en columnistenmeninkjes. Dat informatieoveraanbod is een gegeven, maar we hoeven ons daar niet bij neer te leggen. Althans in het onderwijs.
Ik verzorg cursussen en werk als reisbegeleider, en ik denk dat ik iets weet over de manier waarop informatie het beste kan worden overdragen. Het is namelijk niet zo dat een docent zendt en de student ontvangt. Het is een wisselwerking: de persoon vóór de klas ziet aan de gezichten van de mensen in het lokaal of ze het begrijpen. Daaraan past de docent het tempo aan. Anders dan in ons dagelijkse leven, waarin de informatie op u wordt afgevuurd, is in een goede les het tempo aan u aangepast.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.