Nou moe?!

guust_berlijn

Kijk, dat is nou leuk: Almere heeft een stripheldenbuurt. Er is een Lucky-Lukestraat, een Obelixstraat en een Willie-Wortelstraat. Enkele striptekenaars hebben een straatnaam gekregen – Marten Toonder heeft zelfs een laan én een pad naar zich vernoemd gekregen – en verder zijn er algemene namen zoals de Weg-van-het-beeldverhaal. Mijn favoriet is de Hendrik-IJzerbrootlaan en ik vind het geruststellend dat deze Vinexwijk een Familie-Doorzonstraat heeft. Zelfspot ontbreekt de Almeerse ambtenaren niet: er is een Dorknoperlaan. Hier vindt u het hele lijstje.

Uiteraard zal iedereen wel iets vinden dat zijns of haars inziens ontbreekt. Dat er geen straat is vernoemd naar de hoofdpersoon van Peter Pontiacs Kraut (een journalist die fout was in de Tweede Wereldoorlog) is alleen maar logisch, al had Pontiac zelf van mij wel een weggetje mogen hebben. Persoonlijk zou ik wel willen wonen aan de Labradorstraat 26, ik zou het plein tegenover de openbare bibliotheek hebben vernoemd naar het tijdschrift Pep en voor De Generaal dacht ik aan een plantsoen met uitzicht op Fort Pampus. Maar wat ik echter gewoon erg vind: Guust Flater moet genoegen nemen met een bruggetje. Niemand in Almere, helemaal niemand, kan trots de post laten sturen naar een Flateradres. Gretverdegretver.

Lees verder “Nou moe?!”

Treinellende

vertraging

Op maandagavond moest ik naar Hoorn. De NS zetten een te korte trein in. Des te erger omdat het autoverkeer stil stond in de Coentunnel en allerlei forenzen hun auto bij Sloterdijk neerzetten om met de trein te gaan. De trein was dus te vol en ik kon niet mee. Een latere trein nam me mee naar Zaandam, maar die arriveerde daar te laat om nog te kunnen overstappen op de trein die ik daar naar Hoorn had willen nemen. Een taxi dus maar.

Door ervaring wijs geworden reis je twee treinen van te voren, maar het haalt dus niks uit.

Lees verder “Treinellende”

De harde dood

regenboog

Ik heb om twee uur een afspraak in Schagen. Daar zal ik niet op tijd zijn want de trein is vertraagd. Al voor Uitgeest reed de trein eerst langzaam, toen stapvoets, daarna niet. Aanvankelijk was er geen verklaring, maar later werd duidelijk dat er iemand op het spoor liep.

Dan weet je genoeg. Waar het spoor langs de duinen gaat, bij Castricum, is een psychiatrische inrichting en daar springen weleens mensen voor de trein. Blijkbaar is vandaag een machinist erin geslaagd zijn trein stil te zetten vóór hij iemand doodreed. Inmiddels zijn er, zoals de conducteur van mijn trein zojuist omriep, “hulpdiensten op het spoor”. Alles is dus goed gegaan maar ik vrees dat de machinist desondanks een paar dagen volkomen overstuur zal zijn. Arme drommel.

Lees verder “De harde dood”

Pubers in de trein

Dit plaatje heeft niks met het verhaaltje hieronder te maken, behalve dan dat het Goud is: een van de gebrandschilderde glazen uit de Sint-Jan.
Dit plaatje heeft niks met het verhaaltje hieronder te maken, behalve dan dat het Gouda is: een van de gebrandschilderde glazen uit de Sint-Jan.

Er is veel aan te merken op ’s Neêrlands spoorwegbedrijven, en veel van die kritiek is ontzettend terecht, maar er valt op het spoor ook weleens iets leuks te beleven. Twee ontmoetingen, eerder deze week.

Op maandag reisde ik vanuit Amsterdam naar Gouda. Ik probeerde wat te werken op mijn laptop maar had daarmee weinig succes, aangezien er een klas pubers bij me neerstreek. Op mij hebben zulke uitgelaten groepen altijd hetzelfde effect, namelijk dat ik er zelf ook blij van word. Ik heb dezelfde ervaring als ik een bruidspaar zie lopen. Een aanstekelijk soort blijdschap. Daarmee ben ik trouwens niet de enige: toen we op de trouwdag van mijn goede vriend Richard bij de Stopera foto’s maakten van hem en zijn echtgenote, zag ik bij elke passerende fietser een glimlach doorbreken.

Lees verder “Pubers in de trein”

Nog een thrill seeker

trein1

[Ik heb momenteel een stukje in de pen over twee leuke ervaringen deze week in de trein. Ik wil namelijk ook weleens schrijven over fijne, mooie of ontroerende dingen op het spoor. U krijgt dat stukje morgen of overmorgen, want helaas weten de spoorwegen het altijd te verknallen. Dus ik blaas – om een spoorwegmetafoor te gebruiken – eerst even wat stoom af.]

Mijn ouders leerden me te spreken met twee woorden en ze hielden me voor dat het niet netjes is te vloeken. Dat is maar goed ook, want anders zouden vanavond de meest afschuwelijke vloeken hebben geklonken door het Apeldoornse station, waarvan de echo’s tot woensdag zouden hebben weerklonken en die de forenzen ’s ochtends diep, diep zouden hebben verontrust. En het gaat ook om iets dat diep verontrustend is.

Lees verder “Nog een thrill seeker”

Waternet

Amsterdam, Ten Kate-markt
Amsterdam, Ten Kate-markt

Woensdagavond zit ik met vrienden die ik al twee of drie maanden niet heb gezien, in buurtcafé Bax aan de Amsterdamse Ten Kate-markt. Het is gezellig: we hebben elkaar na al die tijd een hoop te vertellen.

Even voor elf uur komen een wit bestelbusje en drie blauwe vrachtwagens de straat in gereden. Alle drie voorzien van het logo van Waternet. Het bestelbusje rijdt naar de kruising en stopt daar. De inzittenden draaien de rioolputdeksel open en laten er wat kabels in zakken. De drie vrachtwagens laten al die tijd – een half uur of meer – hun motoren ronken. Ik vraag aan de Waternetmensen of er iets loos is en ze vertellen dat er niets aan de hand is.

Lees verder “Waternet”

Misleiding

trein1
(generiek plaatje – deze foto is van een andere reis naar Heerlen)

Je hebt weleens minder heldere momenten. Instemmen met een vergadering op zondagmiddag in Heerlen is onverstandig. Althans als je met de trein moet, want in het weekend zijn er dan werkzaamheden. Is het niet bij Utrecht, dan is het wel tussen Den Bosch en Eindhoven. Daar heb ik vandaag dus mee te maken. Een echte les valt hier niet te trekken, of het moet zijn dat je maanden van tevoren bij het plannen van een vergadering al rekening moet houden met NS-werkzaamheden.

Kortom, ik ben vroeg op pad gegaan en ben nu in een extra vroege trein op weg naar Boxtel. Daar zal ik achttien minuten moeten wachten op de stoptrein naar Eindhoven, en in die stad kan ik dan tweeëntwintig minuten wachten tot de trein richting Heerlen aankomt. Totale reisduur: drie uur en dertien minuten. Normaal gesproken gaat het zo’n drie kwartier sneller, maar ik neem mijn verlies. Ik zal voortaan geen afspraken meer maken zonder te kijken of er werkzaamheden zijn.

“Waarom dan dit stukje?”, zult u zeggen.

Lees verder “Misleiding”