Bloody tourists

De voorkant van het Paleis, maar dan van de zijkant
Dit is niet de achterkant van het Paleis naar de voorkant gezien van de zijkant

De ochtendspits loopt ten einde en de grote toeristendrukte is nog niet begonnen als ik naar het Centraal Station fiets. Meestal rijd ik langs het Singel naar de westelijke ingang van het station, maar vandaag vertrekt mijn trein vanaf het oostelijke perron en daarom ga ik nu over de Nieuwezijds Voorburgwal. Zo passeer ik de achterkant van het Paleis op de Dam.

Dom dom. Tussen het paleis, het oude postkantoor en de Nieuwe Kerk is een stoplicht en daar staat een toeristenbus te wachten. Daar sta ik achter, de uitlaatgassen inhalerend. Hoewel de bus dicht tegen de stoep staat, kan ik het stoplicht zien – en het springt op groen. Waarom trekt die bus nou niet op?

Lees verder “Bloody tourists”

Woede

De vier ruiters van de apocalyps (uit het Commentaar van Beatus of Liébana op de Openbaring van Johannes)
De vier ruiters van de apocalyps (uit het Commentaar van Beatus of Liébana op de Openbaring van Johannes)

Mijn goede vriend Richard blogde gisteren over het wonderlijke verschijnsel dat de laatste zoveel mensen bij verkiezingen tegen hun eigen belang stemmen. In Egypte

koos de helft van de bevolking een moslimbroeder die prompt op allerlei manieren de absolute macht naar zich toe begon te trekken. De andere helft schrok zich rot en was dolgelukkig toen een jaar later het leger de macht overnam.

Turkije, de Brexit en Donald Trump komen ook langs in Richards stukje en we zouden kunnen toevoegen dat Griekenland een redelijke deal voor zijn schulden afwees om een slechtere te krijgen. Richard vat samen:

Lees verder “Woede”

Naar het gekkenhuis

Mijn fiets links achteraan. Met wat hulp wist ik hem in Apeldoorn toch op het perron te krijgen.
Mijn fiets links achteraan. Met wat hulp wist ik hem in Apeldoorn toch op het perron te krijgen.

Je zou zeggen dat het simpel was, vanuit Amsterdam naar je werk in Zutphen gaan en daarna, op de weg terug, nog even langs bij je moeder in Apeldoorn. Gewoon op een doordeweekse dinsdag. Vergeet het maar.

Mijn moeder woont namelijk niet bepaald op loopafstand van het station. Ik zou de bus moeten nemen om er te komen en die vertrekt vijfentwintig minuten nadat ik aankom vanuit Zutphen en keert bij het station terug vijfentwintig minuten voordat mijn trein naar de Randstad vertrekt. Om te verhinderen dat ik vijftig minuten van mijn dag verlies, neem ik dus de fiets. (Een taxi zou me tweemaal vijftien euro kosten.)

Huren kan niet. De fietsenstalling sluit namelijk om 19:45 uur. Ik moet, om in de avond vervoer te hebben, een fiets meenemen uit Amsterdam. Dat dwingt me echter om uit Zutphen te vertrekken na zes uur, want tussen 16:30 en 18:00 mag je geen fiets meenemen in de trein.

Lees verder “Naar het gekkenhuis”

Hellevaart

De stoom slaat me uit de oren.
De stoom slaat me uit de oren.

Ik heb altijd gedacht dat de dood nog enkele jaren vóór me lag en dat de wereld waarin ik dit schrijf en waarin u dit leest is “het leven” is. Ik moet nog sterven, dacht ik. Het moet echter anders zijn: blijkbaar ben ik al dood en bevind ik mij in de hel. Ik bedoel de trein.

Het was weer raak vandaag: door een wisselstoring rijden er minder treinen tussen Schiphol en Amsterdam Zuid. Tegelijkertijd blokkeert een defecte goederentrein het spoor bij Baarn. Dat laatste betekent dat ik niet over Amersfoort en Apeldoorn naar Zutphen kan, het eerste betekent dat ik niet de rustige trein over Utrecht en Arnhem kan nemen. Een medeforens SMSte me al dat er problemen waren, dus ik was voorbereid. En inderdaad: de online reisplanner – die een mens niet nodig zou moeten hoeven hebben omdat je op de trein moet kunnen vertrouwen – toonde vooral treinen die niet reden.

Lees verder “Hellevaart”

Naar de kermis

botsauto

Afgelopen week nodigde kleine E., die op weg is naar haar vijfde verjaardag, me uit om mee te gaan naar de kermis, die nog geen honderd meter vanaf haar huis was. Tja, al ben je nog zo druk: probeer zo’n uitnodiging eens te weigeren! En zo stond ik dus onlangs – voor het eerst in ik denk vijfendertig jaar – op de kermis. “Die heel snelle dingen”, die hoefden we niet te doen, vond kleine E., die daarmee de spin op het oog had.

Uiteraard was er een draaimolen, waarin behalve de gebruikelijke paarden ook allerlei auto’s rondreden. Daar moest kleine E., die dol is op auto’s, natuurlijke in! Haar eerste keuze was een brandweerauto en ik verbaasde me dat ze op de achterbank kroop en niet op bestuurdersstoel. Toen ze haar penning aan de beheerder van de draaimolen had gegeven en het ding zich in beweging zette, begreep ik waarom: hier hing de bel.

Lees verder “Naar de kermis”

Beneden-Leeuwen

Beneden-Leeuwen, Julianastraat 10
Beneden-Leeuwen, Julianastraat 10

Zaterdagmiddag was ik in Beneden-Leeuwen. Het was niet helemaal de opzet: ik was van het Romeinenfestival in Nijmegen vertrokken op weg naar een afspraak die onverwacht werd afgebeld. Wat te doen? Omdat ik een fiets bij me had, ben ik maar langs de Waal gaan fietsen, met het idee in Geldermalsen weer op de trein te stappen. (Het werd uiteindelijk Utrecht.) Zo belandde ik dus in Beneden-Leeuwen, waar ik op 29 oktober 1964 ben geboren.

Ik heb er nog geen vijf jaar gewoond. Mijn ouders verhuisden in 1969 naar Apeldoorn en daarna ben ik slechts een paar keer terug geweest aan het dorp aan de rivier. De vorige keer – inmiddels dus de voorvorige keer – was in 1989. Mijn jeugdherinneringen gaan over de Veluwe, niet over het land van Maas en Waal.

Lees verder “Beneden-Leeuwen”