Cycladenkunst

Een keros uit Melos (Antikensammlung, München)

Ik organiseer volgend jaar in juni een reis naar de musea van Beieren, die hun collecties hebben vernieuwd. De Archäologische Staatssammlung in München is het beste voorbeeld: feitelijk een totaal nieuw museum, waarover ik de loftrompet al eens heb gestoken. Aan de andere kant van het stadscentrum is de Königsplatz, waar in de Glyptothek een van ’s werelds mooiste collecties Griekse en Romeinse sculptuur staat opgesteld (zoals, zoals). Aan de andere kant van het plein is de Antikensammlung met aardewerk, sieraden en andere soorten antieke kunst (zoals, zoals, zoals, zoals, zoals, zoals, zoals). U heeft alles te danken aan de verzamelwoede van de Beierse koningen van de negentiende eeuw.

Cycladenkunst

Aan de Königsplatz is ook bovenstaand voorwerp te zien, dat ik, bij gebrek aan beter woord, maar een doos zal noemen. Het is gemaakt van speksteen en gevonden op het Griekse eiland Melos, een van de Cycladen. (Je leest steeds weer dat die zo heten omdat ze als een krans om het eiland Delos liggen. Ik weet niet waarom dat zo is. Volgens mij ligt Syros middenin.) De doos moet een deksel hebben gehad, maar die is niet bewaard.

Lees verder “Cycladenkunst”

Naxos, museaal juweeltje in wording

Cycladenidool (Archeologisch Museum, Naxos)

In mei 2023 verjaarde een Griekse vriend van me, en hij wilde dat feestje vieren op Naxos. Dit grootste eiland van de Cycladengroep bezocht ik voor het eerst in 1975, toen het er nog rustig was.

Een kleine vijftig jaar later is het helaas een echt toeristenoord geworden, met een heuse promenade en tourist traps in de hoofdstad, vakantiedorpen langs de overigens prachtige zandstranden in het westen, quads (vierwielers met motor) scheurend over de wegen…niet meer mijn ding. Af en toe verblijf ik een nacht in de hoofdplaats Chora, ‘in between ferries’ (als overstap naar de Kleine Cycladen, waaronder het nog idyllische Donoussa).

Lees verder “Naxos, museaal juweeltje in wording”