In de Middeleeuwen was Veliko Tarnovo de hoofdstad van een Bulgaars koninkrijk dat zich in zijn gloriedagen, het begin van de dertiende eeuw, uitstrekte van de Zwarte Zee naar de Adriatische Zee en de Egeïsche Zee. Aan het einde van de veertiende eeuw liepen de troepen van het Ottomaanse Rijk het echter onder de voet. Toen ze de Bulgaarse hoofdstad hadden veroverd, maakten ze de burcht met de grond gelijk.
Tsarevets
Een half millennium later herwonnen de Bulgaren hun onafhankelijkheid en ze begonnen in 1930 de oude burcht, de Tsarevets, te herbouwen. In de communistische tijd werkte men eraan verder en het resultaat mag er zijn. Een brug, poorten, kasteelmuren, torens, een paleis en op de heuveltop een kerk: als je niet beter zou weten, zou je denken dat het echt oud was. Je zou het kunnen opvatten als ’s werelds grootste folly.
Met de herbouw van de Tsarevets hadden de Bulgaarse communisten niet zoveel moeite. Dat daarin een kerk was opgenomen, was echter lastiger. Godsdienst was immers de opium van het volk. Het aanbrengen van een middeleeuws-ogende decoratie, met fresco’s die de orthodox-christelijke boodschap uitdroegen, was helemaal een stap te ver.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.