Sloppy Science

Vorige week publiceerde Stan van Pelt, die u kunt kennen als degene die in De Volkskrant adembenemende stukken schreef over de problemen rond de vermeende ontdekking van het majorana-deeltje, een boek over wetenschapsfraude. Het heet Sloppy Science en behandelt, behalve de voorbarige majorana-claims, zo’n beetje alles wat de laatste jaren in het nieuws is geweest over minder dan optimaal functionerende wetenschap.

Leesplezier

Ondanks de naargeestige thematiek heb ik Sloppy Science ademloos gelezen. De voorbeelden die Van Pelt noemt zijn goed uitgewerkt. De lezer begrijpt het wetenschappelijke probleem, hij herkent welke hindernis leek te zijn overwonnen, hij snapt waarom dat niet het geval was, en hij begrijpt waarom deze of gene fraude gevaarlijk was.

Lees verder “Sloppy Science”

Het Romeinse Keizerrijk

Een ambtenaar, enigszins kippig, controleert de boekhouding (Rheinisches Landesmuseum, Trier)

In mijn reeks wekelijkse blogjes over het handboek van De Blois en Van der Spek, Een kennismaking met de oude wereld, zijn we aangekomen bij het Romeinse Keizerrijk als staat. Dus niet als periode, niet als verzameling heersers, niet als juridisch geheel, maar als bestuurlijk apparaat.

Staat?

Nu moet je, als het over de Oudheid gaat, een beetje voorzichtig zijn met het woord “staat”. Vaak gaat het om oudere samenlevingstypen die zich aan het ontwikkelen zijn in de richting van een echte staat. Het oude Egypte, het Perzische Rijk, het vroege Macedonië en het Frankische Rijk zijn, zoals Hans Claessen constateerde, beter te typeren als een “vroege staat”. Maar het Romeinse Keizerrijk is gewoon een staat, met één regering, met iets wat je beleid zou kunnen noemen, met een georganiseerd leger, met groeiende eenheid in het rechtsstelsel en met een bureaucratie.

Lees verder “Het Romeinse Keizerrijk”

Gekte

Bindend studieadvies aan de Rijksuniversiteit Leiden.
Bindend studieadvies

Hij is een jaar of veertig en het leven is niet gemakkelijk voor hem geweest. Hij kampt met depressies, die hem belemmeren normaal te functioneren. De behandeling wordt bemoeilijkt door een gedragsstoornis. Toen hij jong was, zullen zijn onderwijzers hem wel “een moeilijk kind” hebben genoemd. Tegenwoordig heet dat “ADHD”, maar een oplossing was er noch toen noch nu. Hij is door zijn grilligheid verschillende banen kwijt geraakt, belandde in de WW en zit inmiddels in de bijstand.

Een jaar of wat geleden realiseerde hij zich dat het zo niet verder kon. Wat hij nodig had was regelmaat. Hij slikt inmiddels wat medicijnen en besloot opnieuw te gaan studeren. (Een eerdere studie heeft hij door zijn ziekte niet kunnen afmaken.) Een diploma vergrootte immers zijn kansen op het vinden van voor hem geschikt werk. En verdraaid, hij kreeg wat vat op zijn leven en kan sinds een succesvolle onderwijsstage met enige rechtvaardiging hopen op werk op een school.

Lees verder “Gekte”

Buschauffeur

Dit plaatje heeft weinig met het onderstaande te maken, maar het is tenminste een bus.

Half acht in de ochtend. Een bushalte langs de weg tussen een dorp en een stad. Een jongen van een jaar of tien stapt in de bus. De buschauffeur vraagt of het kind zijn abonnement kan tonen. De jongen zegt dat hij zijn portemonnee per ongeluk thuis heeft laten liggen maar dat hij naar school moet. De bestuurder gebiedt hem de bus te verlaten. Het kind protesteert maar de chauffeur is onverbiddelijk: regels zijn regels en als hij nu een uitzondering maakt wil straks elk kind zonder betalen mee.

Deed die man daar goed aan? Misschien wel. Hij deed wat zijn baas hem had opgedragen. Regels zijn inderdaad regels. Maar toch. Hij had de jongen ook streng kunnen aankijken, hebben kunnen zeggen dat hij voor één keer mee mocht maar dat hij de volgende dag beter moest opletten voor hij van huis ging.

Lees verder “Buschauffeur”