De foto hiernaast heb ik gehaald uit dit artikel over de opgravingen bij Göbekli Tepe. Dat is een bekende archeologische vindplaats, waar een tien duizend jaar oud heiligdom is opgegraven. Lees het onderschrift en laat het even op je inwerken.
…
Knap hè, dat ze dit soort reliëfs al konden maken voordat de mensen zelfs maar “language and other basic skills” meester waren.
Hoe krijgt iemand zoiets uit de pen? En waarom schrijft de journalist archeologisch reclamegekwaak over dat Göbekli Tepe “has been considered a potential site for the Garden of Eden”?
Het is gewoon extreem slechte journalistiek, maar het is niet het enige voorbeeld. De BBC bood laatst alle ruimte aan kwakhistoricus Colin Humphreys. The Independent vindt het niet erg om een van de medewerkers van het boek Persian Fire van Tom Holland, de classicus Paul Cartledge, een recensie te laten schrijven (die vervolgens – surprise, surprise – enorm positief was).
Ik zal mijn lijst van voorbeelden niet verder uitbreiden, want de Britse pers is niet waarover ik het eigenlijk wil hebben. Het gaat me om de impact van Britse artikelen op Nederland.
Het artikel van Humphreys ben ik bijvoorbeeld later tegengekomen in Het Parool, dat mijn ingezonden brief de dag erna plaatste. Het bizarre verhaal dook weer een dag later op op een Nederlandse website die ik normaliter niet lees. Ik werd erop gewezen door een bevriende historicus, die me verzocht het stuk dat ik naar Het Parool had gestuurd, ook te sturen naar die website. De historicus van dienst verontschuldigde zich met de opmerking dat hij het van de BBC had overgenomen – en als je de BBC niet kon geloven, wat dan nog wel?
Het geval staat niet op zichzelf. De Nederlandse pers heeft een volslagen naïef geloof in de kwaliteit van de Britse historische journalistiek. Een vriendin van me klaagde over een documentairereeks die ze via het Handelsblad heeft gekocht, suggereerde de krant dat deze zich moest concentreren op journalistiek en het populariseren van wetenschap moest overlaten aan specialisten, en kreeg als antwoord dat het van de BBC kwam en dus wel goed zou zijn. Bij het Handelsblad geloven ze dus ook al/nog dat de Britse historische journalistiek betrouwbaar is.
De websitemedewerker die zich afvroeg wat nog te geloven als je de BBC niet meer kon geloven, kan ik wel een antwoord geven. Vertrouw op je opleiding. Jij bent historicus en die journalist is dat niet. Je kunt dus gewoon door de rommel van de Britse journalisten heen prikken.
