Het einde van Grondslagen.net

De helft van de dingen die je onderneemt, eindigt in een compromis. Je bereikt ongeveer wat je had willen bereiken en je kunt leven met die uitkomst. Soms zit het echter mee: een kwart van je plannen lukt volledig. Even vaak zit het tegen. Dat is het kwart van je voornemens dat mislukt. Het idee was goed, of misschien ook niet, en om of een andere reden kwam het niet tot wasdom. Als dit het geval is, kun je je energie beter steken in iets waar je wel resultaat boekt. Je leeft immers maar één keer en moet woekeren met de weinige talenten die je hebt meegekregen. Het zou jammer zijn die talenten te verspillen aan een project dat niet lukt.

Zo’n project is Grondslagen.net, de groepsblog voor classici, archeologen en historici die ik had willen oprichten. In alle bescheidenheid denk ik dat het een goed plan was: een groepsblog

  • die Griekenland en Rome samen brengt met het Nabije Oosten (denk aan talloze ontleningen over en weer);
  • die toont hoe archeologie en filologie elkaar verrijken (denk aan de manier waarop de DNA-revolutie de interpretatie van teksten verrijkt);
  • die toont dat de bestudering van de Oudheid een serieuze wetenschap is (denk aan de uitleg van methoden);
  • waarin we mensen samenbrengen die in gescheiden circuits bezig zijn met hetzelfde.

Lees verder “Het einde van Grondslagen.net”

De oudheidkundige groepsblog, vervolg

Zoals ik in mijn vorige blogje aangaf, ga ik stoppen met de Livius Nieuwsbrief. De oudheidkundige disciplines verdrinken zichzelf in junk nieuws en door daarvan een nieuwsoverzicht van te bieden, zou de nieuwsbrief medeplichtig zijn. Ik heb er in bijna vijftien jaar 178 gemaakt en het was lange tijd zinvol, ja leuk, maar we moeten geen dingen doen die verkeerd zijn. Niemand kan zijn leven lang schone handen houden, maar er zijn wel momenten waarop je je handen ergens vanaf kunt trekken.

Groepsblog

Er is echter ook goed nieuws. De groepsblog waarover ik al heb geblogd, die komt er. Het doel ervan is een plek te scheppen waar we het positieve kunnen tonen, waar we pulp weigeren, waar we methoden uitleggen, waar we als eenheid presenteren wat het publiek als eenheid verwacht, waar journalisten informatie kunnen vragen en waar u met plezier naartoe komt. Doordat de medewerkers kaf en koren scheiden, kunnen ze een aanbod bieden dat géén karikatuur van ons vak neerzet.

Lees verder “De oudheidkundige groepsblog, vervolg”

Een oudheidkundige groepsblog

Een tijdje geleden vertelde ik dat ik me op mijn toekomst aan het bezinnen was. Mijn twijfel kwam ook aan bod in het interview dat ik afgelopen maandag mocht geven aan het Handelsblad. Mijn ongemak: er verbetert niets. In alle bescheidenheid denk ik dat ik een paar redelijke boeken heb geschreven en dat mijn rubriek Methode op Maandag toont dat de bestudering van de Oudheid een wetenschap is. Maar wat we hiermee winnen gaat zó verloren als ondeskundige deskundigen op TV zwatelen over de vloek van de farao, over een Jezus zonder halachische opvattingen of over de val van het Romeinse Rijk door Germaanse invallen. Zolang zulke publiciteit domineert, domineert ook het beeld dat de oudheidkundige disciplines intellectueel de moeite niet waard zijn.

Hoe diep de minachting voor de wetenschap inmiddels is, leert de herziening van de historische canon. De commissie vond het overbodig classici, oudhistorici of archeologen om advies te vragen. (Toen ik vroeg welke adviseurs waren geraadpleegd, kreeg ik als ontwijkend antwoord te horen waarom de gemaakte keuze verdedigbaar was. Als oudheidkundige ken ik de contra’s en pro’s natuurlijk niet. Daarvoor moeten oudheidkundigen te rade bij een specialist in de naoorlogse geschiedenis van Nederland.) Zolang er zo veel meer pulp dan kwaliteit is, is verdergaan verspilling van energie. Het is waarom de Livius Nieuwsbrief al een tijdje stil ligt.

Lees verder “Een oudheidkundige groepsblog”