Aanstekelijke blijdschap

IJsjeswinkel

Hij hield van haar en zij van hem, zoveel begreep ik wel toen ik zag hoe blij ze elkaar omhelsden, de jonge man en vrouw bij het Princessehof in Leeuwarden. En eigenlijk werd ik daar ook weer blij van.

Misschien lag dat aan mij en was het wel omdat ik zelf redelijk gestrest was en behoefte had aan iets moois, maar ik denk van niet. Vreugde is namelijk sowieso aanstekelijk. Ik heb weleens bij de Stopera gestaan, kort na een bruiloft, en het viel me toen op dat passerende fietsers bij het zien van het bruidspaar even vaart minderden en begonnen te lachen. De vreugde van het echtpaar was overgeslagen naar eenieder die het zag.

Lees verder “Aanstekelijke blijdschap”

So much beauty in the world

Het is zondag en je hebt een afspraak met een vriendin die aan het andere einde van Amsterdam woont. Omdat het een mooie lenteavond is, hoef je geen jas meer aan. Je fietst dwars door de stad, waar het om een of andere reden minder druk is dan normaal. Je komt ter plaatse en belt aan. Een kinderstem klinkt door de luidspreker, een meisje doet de deur open. Je loopt de trap op, komt binnen en lacht om de gigantische bende speelgoed die ligt uitgespreid over de vloer.

Je hebt een boek bij je en de kleuter spelt de titel, benoemt de plaatjes en vertelt over haar eerste zwemdiploma en over haar kat (zie boven). De moeder maakt koffie. Je kletst wat over het werk, over vakantieplannen. Ibiza, de sprookjescamping, Cyprus. Het meisje bemoeit zich ermee, haalt herinneringen op aan haar vakantie in Cyprus. Je bent verbaasd want het moet drie jaar geleden zijn geweest. Jullie besluiten buiten te gaan ballen.

Lees verder “So much beauty in the world”

Domweg gelukkig

Domweg gelukkig: ik zit in de lobby van een museum in Istanbul, met een grote kop Turkse koffie, ik heb alle rust en ik geniet van de klassieke muziek die hier over de luidsprekers klinkt. Turken lijken iets te hebben met Beethoven – je hoort het hier althans vaak. En ook al is het nóg zo verarbeidsvitaminiseerd, De Negende is gewoon móói.

Mijn geluk wordt nog vervolmaakt doordat ik een lezing mag schrijven over het relatieve belang van de Griekse-Romeinse en de Arabische beschavingen voor de totstandkoming van de westerse cultuur. Een relevant onderwerp, en ik mag er zaterdag over spreken voor een gezelschap dat theoretische vragen ook aankan. Ik hoef me dus niet te beperken tot oppervlakkige opsommingen van ontleningen.

Lees verder “Domweg gelukkig”