There’s something wrong with the system

cof

[Vandaag een gastbijdrage van Mieke Bleeker.]

Hoe konden de peilingen er zo vreselijk naast zitten? En waarom hebben zoveel mensen überhaupt op iemand als Donald Trump willen stemmen? Vragen die zichtbaar waren in de verbijsterde blikken van de Hillary Clinton-supporters na afloop van de verkiezingsnacht en waarop in de dagen erna door de media en politieke analisten driftig een antwoord werd gezocht. Donald Trump ging ondertussen op cursus bij president Obama en begon met het samenstellen van zijn regering, Hij was tenslotte op 8 november verkozen tot de vijfenveertigste president van de Verenigde Staten. Of toch niet?

Nee, eigenlijk niet. In het circus dat de Amerikaanse verkiezingen heet, wordt nogal eens voorbij gegaan aan het feit dat tijdens die tweede dinsdag in november geen nieuwe president wordt gekozen, maar de kiesmannen, die samen het zogenaamde “Electoral College” vormen. Dit college van kiesmannen, waarvan het aantal per staat afhankelijk is van het aantal inwoners, brengt in december zijn stem uit op de kandidaat van zijn keuze. Tijdens een speciale vergadering van het Congres in januari worden deze stemmen geteld en wordt de uitslag van de verkiezingen definitief vastgesteld. Pas dan, en niet eerder, is het zeker dat de “president-elect” op 20 januari als nieuwe president wordt geïnaugureerd. Op het moment dat een kandidaat bij de verkiezingen in november de vereiste 270 kiesmannen heeft verworven, zijn dat er dus genoeg om tot president te worden verkozen, maar is hij of zij het officieel nog niet.

Lees verder “There’s something wrong with the system”

Verkiezingsprogramma’s (slot)

spraakverwarring

Ik blogde een tijdje geleden over de verkiezingsprogamma’s van de diverse politieke partijen. Een samenvatting vindt u hier. Gaandeweg groeide de vraag wat ik zelf zou willen. Over cultuur, erfgoed en musea heb ik geen uitgesproken meningen, al maak ik me zorgen over het gemak waarmee de PvdD de overheid tot facilitator wilde maken. Dat betekent dat jaren erfgoedwerk (dat tegelijk jaren wetenschapsvoorlichting is) met één pennenstreek terzijde kunnen worden geschoven als een verkiezingsuitslag leidt tot nieuw beleid.

Grosso modo vind ik echter dat de culturele sector de burger alleszins redelijk dient en meen ik dat de verkiezingsprogramma’s op dit gebied zo slecht niet zijn. De wetenschapsparagrafen daarentegen vind ik verontrustend. Er is weinig geschreven over de wijze waarop de burger beter van de resultaten kan profiteren.

Hieronder is wat ik op dit moment denk dat er eigenlijk in de programma’s had moeten staan. Ik ben er nog niet helemaal uit en hoop op reacties.

Lees verder “Verkiezingsprogramma’s (slot)”

Wie is er bang voor Mohammed?

hulspas_bang

Ik moet Marcel Hulspas ruim twaalf jaar geleden hebben ontmoet. Hij vond me via het internet en vroeg me als meelezer van zijn boek En de zee spleet in tweeën, waarin hij de ontstaansgeschiedenis van de joodse Bijbel beschreef. Een mooi boek, ik kan het u aanraden. Niet dat Hulspas – ik ken niemand die hem Marcel noemt – altijd gelijk heeft, maar omdat hij verdraaid goede vragen stelde over het heilige boek.

Ik zie hem nog regelmatig, al belette het immer falende voormalige rijksspoorwegbedrijf onze laatste ontmoeting. (Iets met blaadjes die op de rails lagen en treinen die zó kort waren dat ik geen fiets kon meenemen.) Van zijn allerlaatste boek, Wie is er bang voor Mohammed?, was ik eveneens meelezer. Dat maakt het onmogelijk om het boek eerlijk te recenseren en dat zal ik dan ook niet doen.

Lees verder “Wie is er bang voor Mohammed?”

Democratie

democracy

“Door de makers van Logicomix” staat er op het omslag van het stripverhaal Democratie, en die aanbeveling was genoeg om het mee te nemen. Het is niet onwaar: Alecos Papadatos tekent opnieuw, Annie Di Donna kleurt opnieuw. Wie van het oorspronkelijke team ontbreken zijn Apostolos Doxiadis en Christos Papadimitrou, die het brein vormden achter Logicomix en het tot een prachtig, terecht geprezen boek maakten. Tekenaar Papadatos werkt dit keer samen met Abraham Kawa en helaas pakt het, ondanks het boeiende thema, slecht uit.

Het verhaal zelf is boeiend genoeg. Aan de vooravond van de slag bij Marathon, waarin een Atheens leger een Perzische overmacht versloeg die de Atheense alleenheerser Hippias wilde terugbrengen, vertelt een zekere Leander het verhaal van het ontstaan van de democratie. Het voortbestaan daarvan is de inzet van het conflict met de Pers. Leander heeft meegemaakt hoe twintig jaar daarvoor de gedegenereerde heerschappij van Hippias ten einde was gekomen, deels door een Spartaanse ingreep, deels doordat de Atheense staatsman Kleisthenes (getekend als een blauwogige Demosthenes) had aangestuurd op een democratisch systeem.

Lees verder “Democratie”

Verkiezingprogramma’s

spraakverwarring

De afgelopen twee weken heb ik de verkiezingsprogramma’s doorgelezen om te kijken wat de politieke partijen hadden te bieden aan mensen die, zoals ik, lijden aan ongeneeslijke liefde voor ons erfgoed en dan – in mijn geval – vooral de Oudheid. In dit stukje zal ik samenvatten waar de politieke partijen zoal aan denken, in een vervolg zal ik dan nog uitleggen wat volgens mij nodig is.

Wetenschap en politiek

Opvallend is, om te beginnen, dat de partijen meer mooie woorden wijden aan het belang van cultuur dan aan het belang van wetenschap. Vermoedelijk is dat omdat ze vinden dat het laatste vanzelf spreekt. Of vanzelf zou behoren te spreken. De consequentie is immers dat er ook met de wetenschap rekening wordt gehouden, en zoals iedereen weet heeft de politiek zich de laatste tijd weinig aangetrokken van wat bekend is over immigratie, klimaatverandering, slaapklinieken, obesitas en de opvang van mensen met psychische problemen.

Lees verder “Verkiezingprogramma’s”

VVD en PVV en de Oudheid

vvd_logo

Het is aannemelijk dat ook morgen in de wekelijkse peiling van Maurice de Hond de VVD en PVV de grootste partijen zullen zijn, met allebei zo’n zevenentwintig zetels. Het verkiezingsprogramma van de PVV past op één A4tje waarin onder meer valt te lezen dat er geen geld meer mag naar kunst. Dat is in elk geval duidelijke taal: de PVV heeft weinig op met het idee dat mensen zichzelf willen verwerkelijken en de wereld vorm geven. Als ik het goed begrijp wil de partij, uit angst voor de aanstormende islamitische horden, zelf de Europese beschaving alvast slopen, zodat ISIS het niet hoeft te doen.

De VVD ziet de dingen wat anders. Ze gaf in maart dit jaar aan dat ze een einde wilde maken aan studierichtingen zonder arbeidsmarktperspectief. Dat slaat niet uitsluitend, maar wel voor een belangrijk deel, op de humaniora. Sommige studies leveren je een baan op – Nederland kent weinig werkloze koreanisten of classici – maar helaas hebben veel letterenstudenten grote moeite werk te vinden in de sector waarvoor ze zijn opgeleid. Ze vallen na het afstuderen in een berucht zwart gat. De universiteiten claimen weleens dat letterenstudenten breed zijn gevormd en daardoor overal werk vinden, maar dat is, sinds in de jaren tachtig de studieduur werd gereduceerd tot vier jaar, niet langer waar. En zelfs al zou het waar zijn: een net-afgestudeerde die op dit moment de arbeidsmarkt betreedt, vindt geen werk omdat de werkgever liever iemand zal aannemen die wél werkervaring heeft. Ik zou anno 2016 niet graag afstuderen als oudhistoricus of archeoloog en kan alleen zeggen dat de VVD een reëel probleem agendeert.

Lees verder “VVD en PVV en de Oudheid”

De CU en de Oudheid

cu_logo

Dit is het voorlaatste stukje alweer over wat er te lezen staat in de verkiezingsprogramma’s, althans voor zover het belangrijk zou kunnen zijn voor liefhebbers van de oude wereld. De vaste lezers van deze kleine blog kennen de aanleiding: twee grote politieke partijen hebben in de smiezen dat er electorale winst valt te behalen door te trappen tegen de culturele sector. De PVV wil geen geld meer voor kunst, de VVD wil opleidingen zonder arbeidsmarktperspectief sluiten.

De VVD kan zijn doel bereiken door samen te werken met de fantasieloze CDA en D66, en met gedoogsteun van de PVV. Daarna is het voor de oudheidkundige disciplines een bekeken zaak: oude geschiedenis en archeologie gaan er meteen aan, waarna de klassieke talen alleen nog kunnen volgen. Zonder historici en archeologen met nieuwe ideeën zijn de klassieken immers intellectueel dood. Omdat de letterenfaculteiten vooralsnog niet protesteren, is onze enige hoop dat een politieke partij iets doet om de moordaanslag te verhinderen. Vandaag kijk ik naar de ChristenUnie.

Lees verder “De CU en de Oudheid”