Categorie: Verbijstering

Onder “verbijstering” rangschik ik stukjes over dingen waar ik met mijn pet niet bij kan.

Bij ons in het dorp (6)

On door Jona LenderinginAmsterdam, Dagelijks leven, Verbijstering12 reacties

dorpsstraat_nieuw

Elke Amsterdammer weet het: er zijn te weinig plekken om je fiets te stallen. Dat is het gevolg van een op zich goed beleid om het fietsen te stimuleren. Fietsen is schoon, is gezond, is snel. Helaas of gelukkig is dat beleid iets té goed gelukt en nu zitten we dus met een tekort aan stallingsmogelijkheden.

De situatie bij de stations is ronduit catastrofaal en wordt er niet beter op doordat de gemeente vrij radicaal alle fietsen weghaalt die niet in maar bij een rek staan. Je moet je fiets dus niet alleen in een rek plaatsen, maar het ook nog met een extra slot vastzetten om te beletten dat een mede-Amsterdammer jouw fiets eruit haalt en de zijne op jouw plek zet. Dan staat jouw fiets immers bij het rek en dan kun je je karretje gaan ophalen op een industrieterrein ter hoogte van Halfweg.

Lees verder “Bij ons in het dorp (6)” →

Factcheck: De slag bij Gibeon

On door Jona LenderinginBijbel, Factcheck, Geesteswetenschappen, Geschiedenis, Israël, Jodendom, Levant, Pseudowetenschap, Verbijstering8 reacties
De slag bij Gibeon op een gevelsteen bij het Joods Historisch Museum (Nieuwe Amstelstraat 32)

Bijbelverhalen zijn vaak zo verschrikkelijk mooi. Hier is er een die altijd tot de verbeelding spreekt: Jozua, de aanvoerder van de Hebreeën, trekt ten strijde tegen vijf Amoritische koningen, kort nadat hij het land van Israël is binnengetrokken.

Na een nachtelijke mars vanuit Gilgal deed Jozua een onverwachte aanval op de vijanden en Jahwe bracht hen voor Israël in verwarring. Zo brachten de Israëlieten hun bij Gibeon een zware nederlaag toe, achtervolgden hen de berghelling op naar Bet-Choron en bleven hen bestoken tot bij Azeka en Makkeda. Toen zij, vluchtend voor Israël, op de steile afdaling van Bet-Choron gekomen waren, liet Jahwe uit de hemel grote stenen op hen neerhagelen, die hen doodden. Dat duurde tot Azeka toe. Er stierven er meer door de hagelstenen dan de Israëlieten met het zwaard konden doden. (Jozua 10.9-11)

Hierna voegt de auteur iets toe dat hij lijkt te hebben ontleend aan een verder niet bekend Boek van de Rechtvaardige.

Lees verder “Factcheck: De slag bij Gibeon” →

Recensie: De Volkskrant

On door Jona LenderinginCultuur, Dagelijks leven, Politiek, Verbijstering12 reacties

volkskrant_logo

Het is zo’n ochtendritueel: even naar de supermarkt op de hoek om een krant te kopen en die dan lezen met een mok koffie erbij, thuis of in het koffiehuis tegenover de supermarkt. Vroeg op de dag als het is lees ik meestal De Volkskrant, de krant die ooit met glans mijn weekendkrantentest won. Fijne krant. Maar gisteren was het ochtendblad zijn geld niet waard.

Om te beginnen de voorpagina met het nieuws dat Mark Rutte samenwerking met de PVV uitsluit. “De kans is niet 0,1 maar nul.” Tja. Dit is de man die in 2011 onderwijs zijn “persoonlijke prioriteit” noemde en naar wie je destijds nog luisterde omdat ’ie toch staatssecretaris van Onderwijs was geweest. Vijf, zes jaar later heeft hij nog altijd niets gedaan voor die persoonlijke prioriteit. Niet 0,1 maar nul. Over die duizend euro die hij toezegde, zal ik het niet hebben: u kunt zelf wel voorbeelden noemen waaruit blijkt dat Rutte domweg niet is geïnteresseerd in de betekenis van woorden. Hij is geen leugenaar, want een leugenaar wéét dat iets niet klopt, maar het kan hem niet schelen of iets feitelijk juist is. Rutte is een kletskop die zich om waarheid niet bekommert.

Lees verder “Recensie: De Volkskrant” →

Identiteitsfraude

On door Jona LenderinginVerbijstering17 reacties

paspoort

Even een vraagje. De commentaren op deze blog worden zeer losjes gemodereerd. Gelukkig hoef ik zelden iets af te sluiten, maar ik heb vanmiddag een commentaar binnengekregen dat me blij deed zijn met de voorzorgsmaatregel. Vrijwel zeker heeft iemand de naam van een ander aangenomen, uit naam van die ander iets geschreven dat zeer negatief afstraalt op de geïmpersoneerde en ondertekend met het mailadres van die ander.

Dit is identiteitsfraude en – afhankelijk van de vraag of het geschrevene feitelijk waar is – laster dan wel smaad. Strafbare feiten dus. Uiteraard ken ik het IP-nummer van de impersonator, maar dit is geen zaak waarmee ik even bij de wijkpost van de politie kan binnenlopen. Ik weet alleen niet welke afdeling van de politie ik wél moet hebben.

Mijn vraag aan u: waar kan ik aangifte doen?

Treinellende

On door Jona LenderinginDagelijks leven, Verbijstering4 reacties

vertraging

Op maandagavond moest ik naar Hoorn. De NS zetten een te korte trein in. Des te erger omdat het autoverkeer stil stond in de Coentunnel en allerlei forenzen hun auto bij Sloterdijk neerzetten om met de trein te gaan. De trein was dus te vol en ik kon niet mee. Een latere trein nam me mee naar Zaandam, maar die arriveerde daar te laat om nog te kunnen overstappen op de trein die ik daar naar Hoorn had willen nemen. Een taxi dus maar.

Door ervaring wijs geworden reis je twee treinen van te voren, maar het haalt dus niks uit.

Lees verder “Treinellende” →

Dylan

On door Jona LenderinginCultuur, Verbijstering, Verenigde Staten1 reactie

dylan

Waarom hebben zoveel mensen een afkeer van de letteren? Een slechte leraar literatuur op de middelbare school is natuurlijk een pré, maar laten we de zelfingenomenheid van de letterdames en -heren niet onderschatten. Er zitten er namelijk tussen met het empathische vermogen van een amoebe en het ego van een zonnekoning. De types die menen dat de samenleving schreeuwt om cultuur en zichzelf beschouwen als belichaming van die cultuur. Types zoals het hier geciteerde prominente lid van de Zweedse Academie.

Zoals bekend gaf die instelling onlangs de Nobelprijs voor de letteren aan Bob Dylan, van wie bekend is dat hij er niet van houdt om op deze wijze in het zonnetje te worden gezet. Daar heeft hij ook welbekende redenen voor: als zijn eigen beste criticus kan hij er niet goed tegen om te worden geprezen voor dingen die hij zelf niet voldoende goed vindt – en tot overmaat van ramp wordt hij achtervolgd door mensen die hem voor Judas verslijten als hij zelf eigenlijk vooral z’n werk naar behoren wil doen. Play it fucking loud.

Lees verder “Dylan” →

Nog een thrill seeker

On door Jona LenderinginDagelijks leven, Verbijstering17 reacties

trein1

[Ik heb momenteel een stukje in de pen over twee leuke ervaringen deze week in de trein. Ik wil namelijk ook weleens schrijven over fijne, mooie of ontroerende dingen op het spoor. U krijgt dat stukje morgen of overmorgen, want helaas weten de spoorwegen het altijd te verknallen. Dus ik blaas – om een spoorwegmetafoor te gebruiken – eerst even wat stoom af.]

Mijn ouders leerden me te spreken met twee woorden en ze hielden me voor dat het niet netjes is te vloeken. Dat is maar goed ook, want anders zouden vanavond de meest afschuwelijke vloeken hebben geklonken door het Apeldoornse station, waarvan de echo’s tot woensdag zouden hebben weerklonken en die de forenzen ’s ochtends diep, diep zouden hebben verontrust. En het gaat ook om iets dat diep verontrustend is.

Lees verder “Nog een thrill seeker” →

Waternet

On door Jona LenderinginAmsterdam, Dagelijks leven, Verbijstering9 reacties
Amsterdam, Ten Kate-markt
Amsterdam, Ten Kate-markt

Woensdagavond zit ik met vrienden die ik al twee of drie maanden niet heb gezien, in buurtcafé Bax aan de Amsterdamse Ten Kate-markt. Het is gezellig: we hebben elkaar na al die tijd een hoop te vertellen.

Even voor elf uur komen een wit bestelbusje en drie blauwe vrachtwagens de straat in gereden. Alle drie voorzien van het logo van Waternet. Het bestelbusje rijdt naar de kruising en stopt daar. De inzittenden draaien de rioolputdeksel open en laten er wat kabels in zakken. De drie vrachtwagens laten al die tijd – een half uur of meer – hun motoren ronken. Ik vraag aan de Waternetmensen of er iets loos is en ze vertellen dat er niets aan de hand is.

Lees verder “Waternet” →

Misleiding in de trein

On door Jona LenderinginDagelijks leven, Verbijstering15 reacties
trein1
(generiek plaatje – deze foto is van een andere reis met de trein naar Heerlen)

Je hebt weleens minder heldere momenten. Instemmen met een vergadering op zondagmiddag in Heerlen is onverstandig. Althans als je met de trein moet, want in het weekend zijn er dan werkzaamheden. Is het niet bij Utrecht, dan is het wel tussen Den Bosch en Eindhoven. Daar heb ik vandaag dus mee te maken. Een echte les valt hier niet te trekken, of het moet zijn dat je maanden van tevoren bij het plannen van een vergadering al rekening moet houden met NS-werkzaamheden.

Kortom, ik ben vroeg op pad gegaan en ben nu in een extra vroege trein op weg naar Boxtel. Daar zal ik achttien minuten moeten wachten op de stoptrein naar Eindhoven, en in die stad kan ik dan tweeëntwintig minuten wachten tot de trein richting Heerlen aankomt. Totale reisduur: drie uur en dertien minuten. Normaal gesproken gaat het zo’n drie kwartier sneller, maar ik neem mijn verlies. Ik zal voortaan geen afspraken meer maken zonder te kijken of er werkzaamheden zijn.

“Waarom dan dit stukje?”, zult u zeggen.

Lees verder “Misleiding in de trein” →

Het gelijk van André Klukhuhn

On door Jona LenderinginPseudowetenschap, Verbijstering, Wetenschap23 reacties
Tijdvak: 1975 na Chr. - 2000 na Chr.
1975-2000 na Chr.

De ernstigste consequentie van de snel groeiende publicatieberg is gelegen in de steeds toenemende starheid van de wetenschap. Immers, in iedere publicatie wordt gebruik gemaakt van stukken theorie en techniek, overgenomen uit andere publicaties, die ieder op hun beurt weer verwijzingen bevatten naar een volgende vertienvoudigde laag publicaties, enzovoort. Voor een kritische lezer is er zodoende geen beginnen meer aan om de betwijfelde uitkomsten van een publicatie ter discussie te stellen. Het graafwerk naar de wortels van de bewering zou al aanzienlijk meer dan een gemiddeld wetenschappelijk mensenleven in beslag nemen. Die consequentie is daarom zo ernstig, omdat de kritiseerbaarheid ermee verloren gaat, waarmee de wetenschap tot in de kern wordt geraakt.

Aan het woord was chemicus André Klukhuhn, destijds hoofd van het Studium Generale in Utrecht en auteur van Hypothese van het heden (1989). Pagina voor pagina legt hij uit hoe de wetenschap in de jaren tachtig het moeras in aan het lopen was. Sindsdien heeft hij jaar na jaar meer gelijk gekregen.

Lees verder “Het gelijk van André Klukhuhn” →