
Een tijdje geleden blogde ik over Paul Schnabel, die denkt dat historici zich bezighouden met jaartalletjes en het bracht als iets geweldig nieuws dat in het onderwijs voortaan ook “de samenhang tussen bepaalde gebeurtenissen” aan de orde zou komen. Dat is natuurlijk kulleklap in het kwadraat. In de geschiedkunde gaat het immers niet om weetjes maar om wetenschap en al sinds mensenheugenis proberen historici de samenhang tussen gebeurtenissen centraal te stellen. Dat heet verklaren. Anders gezegd: wat Schnabel presenteert als ei van Columbus, is dat wat historici per definitie doen.
Hedendaagse historici werken met vijf verschillende verklaringsmodellen.
- positivistisch (door oorzaken te zoeken in wetmatigheden, zoals de patronen van bevolkingsgroei);
- hermeneutisch: door je in de actoren in te leven (zie het stukje van gisteren over Droysen);
- comparativistisch: door middel van vergelijkingen zoeken naar oorzaken;
- narrativistisch: de verbanden worden pas in het verhaal van de historicus geschapen, waarbij de ambitie van objectiviteit is opgegeven (voorbeeld);
- physics of society: door middel van de brute rekenkracht van computers patronen doorrekenen (voorbeeld).









Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.