Het kattenvoerdieet

Je hoort wel eens iets – van een vriendin die het dan weer heeft van een andere vriendin, die het vermoedelijk weer van iemand anders heeft, zodat de betrouwbaarheid niet per se gegarandeerd kan worden, maar soit.

Een dame – de vriendin van mijn vriendin dus of nog verder weg – ging naar de supermarkt om een ​​zak kattenvoer te kopen. Toen ze in de rij bij de kassa stond, vroeg ​​een vrouw achter haar in de rij of ze een kat had. De dame keek de vragenstelster licht verbijsterd aan, want een andere reden kon er toch moeilijk zijn. In een opwelling besloot ze te zeggen dat ze geen kat had. “Nee, ik ben weer met het kattenvoerdieet begonnen.”

Lees verder “Het kattenvoerdieet”

Kat met kuikens

Egyptische kat (Vaticaanse musea)

Zomaar, een detail van een oud-Egyptisch reliëf. Voor de liefhebber: het dateert uit de tijd van de zesde dynastie: de nabloei van het Oude Rijk ofwel de late vierentwintigste tot de vroege tweeëntwintigste eeuw v.Chr. Het is te zien in de Vaticaanse Musea en dat zal vermoedelijk betekenen dat het in Midden-Italië is opgegraven.

Lees verder “Kat met kuikens”

Kat

katMijn huis heeft een klein balkon en nu het lente is, staat de deur open. Sinds een paar dagen komt daarover wat visite binnenlopen: een kleine kat. Het elegante beestje kan niet afkomstig zijn van de buren, met wie ik het balkon deel, want die hebben geen huisdieren.

Dat roept de vraag op waar de kat wel vandaan komt. Ik vermoed dat het op een of andere manier langs vensterbanken springt, maar hoe precies, en waarvandaan, ik weet het niet. Toch moet er ergens op loop/sluip/spring-afstand een kattenbak staan, want het dier gebruikt mijn plantenbakken niet als toilet. Ook bedelt het niet om eten.

Lees verder “Kat”

De geschiedenis van Lalulu

[Voor deze bespreking van Mieke Bleekers De geschiedenis van Lalulu geef ik dankbaar het woord aan een deskundige recensente (tien jaar).]

De geschiedenis van Lalulu gaat over een jonge kat. Die woonde eerst bij hele rijke mensen. Die vonden dat de kleuren van Lalulu goed pasten bij de meubels. Daarna ging Lalulu naar Eldierado en maakte ze allemaal vrienden. Dat vond ik het leukste stuk van het boek. Ik moest vaak lachen om de beer.

Daarna ging Lalulu weer op weg, want het was niet veilig. Ik vond het verhaal toen soms een beetje griezelig. Ik vond het niet leuk dat ze weg moest uit het paradijs.

Later kwam Lalulu bij een snelweg die ze moest oversteken en ook nog in het asiel. Daar was een verstrooide meneer die zijn bril zocht die hij aan de kapstok had gehangen. Ze is afgehaald door een meisje en was daarna thuis.

Ik vond het een heel leuk boek. Ik denk dat Lalulu echt bestaat maar ik denk niet dat dieren echt met elkaar kunnen praten.